Relieved but...

Years passed since "that day" happened.

Ang saya pala sa feeling na nababasa mo yung mga dati mo'ng blog tungkol sa ibat-ibang bagay lalo tungkol dun. Masaya yung feeling kasi naovercome mo yun'g dating ikaw na akala mo di ka na makakarecover. Thank God kasi Sya yung main reason kung bakit ko yun naovercome. The best kasi mga promise Nya e. Walang katulad. He never fails to amuse me. He never gets tired of me. He still loves and comforts me the best way He can do. I really thank my friends too na tumulong sa'kin, yung mga nagalit, nainis,naawa, hahaha pathetic me. XD And thank you din sa kanya kasi di nya ko sinukuan inspite of all. Masaya ako kung ano ang meron sa'min ngayon, kami pa rin hanggang ngayon. Di nya ko sinukuan e, inispoil nya ko to the nth power. haha Pero one thing na hindi ko maibigay sa kanya ay yung tiwala katulad ng dati. Yung tiwala na nasira at di ko na alam kung nasaan yung ibang piece. Pero lagi nya pinaparamdam na love nya ako. Salamat dun. I love him too, much. And we are putting God in the center of our relationship. :-)

PS: Salamat blogger.com! <3